Jednym z ciekawszych rozwiązań technicznych oczyszczania ścieków socjalno-bytowych jest technologia złóż tarczowych. Rozwiązanie to jest szczególnie przydatne zwłaszcza w przypadku optymalnych relacji C:N:P. Dodatkowo, nie wymaga zespołu napowietrzania zewnętrznego, gdyż procesy te zachodzą w sposób ciągły i zarazem naturalny. Technologię tę można stosować zarówno do oczyszczania niskobiogennych ścieków socjalno-bytowych oraz organicznych ścieków przemysłowych. Poniżej w dokumentacji fotograficznej przedstawiono przykład takiej realizacji dla ścieków socjalno-bytowych na terenie tzw. „basenu górniczego” w Porcie Gdańskim na zlecenie Zarządu Morskiego Portu Gdańsk S.A.

Ścieki socjalno-bytowe powstające na terenach ośrodków zdrowia wymagają innego podejścia technologicznego niż typowe przypadki ścieków powstających na terenach ludzkich osiedli. Na przykład szpitale są miejscem szczególnej koncentracji osób z różnymi przypadłościami, co tym samym znajduje swoje odzwierciedlenie w składzie ścieków, zwłaszcza w aspekcie mikro, myko, parazyto i wirusologicznym. Konwencjonalne metody oczyszczania takich ścieków oparte na metodzie osadu czynnego nie prowadzą do całkowitej eliminacji patogenów.

Unieszkodliwianie nieczystości w postaci tzw. ścieków socjalno-bytowych w obecnych czasach nie stanowi problemu technologicznego, procesowego czy projektowego. Ten typ ścieków można unieszkodliwiać wieloma znanymi metodami, z zastosowaniem nowoczesnych zdobyczy w zakresie inżynieringu procesowego. Obecnie, regułą jest natomiast występowanie zjawisk specyficznych, których obecności oraz charakteru i jego rozmiaru nie można przewidzieć na etapie projektowania.

Ścieki socjalno-bytowe w mieszaninie bidegradowalnych ścieków przemysłowych mogą być w pełni mineralizowane do prostych form mineralnych (takich jak, np. CO2 czy H2O) na instalacjach zarówno przepływowych jak i porcjowych. Skład chemiczny ładunków pochodzących z produkcji estrów (metylowych lub etylowych) wyższych kwasów tłuszczowych jest predestynowany do modelowego, biochemicznego rozkładu aerobowego lub anaerobowego. Problemem jest w tym przypadku niewystarczająca podaż biogenów – związków i form fosforowych.

Ścieki przemysłowe dla wielu sektorów można oczyszczać własnymi instalacjami opartymi na wstępnym fizykochemicznym podczyszczaniu i finalnym oczyszczaniu metodami biologicznymi. Zakres stosowania różnych operacji i procesów jednostkowych na stopniu fizykochemicznym jest bardzo szeroki. Jednakże w przypadku stosowania rozwiązań sprzężonych fizykochemiczno-biologicznych dobór metod chemicznych jest determinowany uwarunkowaniami procesowymi i biocenotycznymi stopnia biologicznego. Na tym stopniu, w naszych dotychczasowych doświadczeniach sprawdziły się głównie metody oparte na osadzie czynnym oraz złoża biologiczne. Takie rozwiązania zapewniają niezależność w zakresie gospodarki ściekowej zakładu produkcyjnego. Poniżej w dokumentacji fotograficznej przedstawiono wdrożone przykłady takich instalacji dla ścieków przemysłowych.

Biologiczne osadniki gnilne należą do historycznie najstarszych rozwiązań technicznych w zakresie oczyszczania ścieków socjalno-bytowych. Można w tym miejscu przywołać pamięć historyczną i wymienić na przykład słynną rzymską konstrukcję Cloaca Maxima. Rozwiązania tej kategorii technicznej to nie tylko powszechnie znany osadnik Imhoffa ale cała gama różnorakich konstrukcji, często wielokomorowych o różnych rozwiązaniach procesowych. Należy nadmienić, że można spotkać biologiczne osadniki gnilne, które funkcjonują na zasadzie samodzielnych, autonomicznych obiektów oczyszczalni, głównie dla małych zlewni na terenach wiejskich.

Oczyszczanie ścieków socjalno-bytowych za pomocą konwencjonalnych złóż biologicznych należy do skutecznych metod eliminacji ładunków zanieczyszczeń i pozwala na prawny zrzut do odbiorników naturalnych (wód powierzchniowych rzek, jezior, strumieni, potoków itd.). Podstawowym mankamentem tej technologii jest limitowanie procesowe obciążeniem hydraulicznym, pozwalające na oczyszczanie ścieków w niewielkich ilościach z niewielkich zlewni - głównie małych osiedli. Bardzo często brak odpowiedniej wiedzy eksploatacyjnej w zakresie prawidłowej obsługi tych obiektów skutkuje ewidentnym obniżeniem sprawności, kolmatacją złóż czy w skrajnych przypadkach degradacją strukturalno-funkcjonalną błony biologicznej.

Przedstawione w poglądowej dokumentacji fotograficznej i podstawowych opisach, w powyższych podwitrynach, nasze realizacje wdrożonych w systemie „pod klucz” dla różnych rozwiązań biologicznych układów oczyszczania ścieków socjalno-bytowych, wybrano z uwagi na swoiste specyfiki technologiczno-procesowe bądź specyficzne uwarunkowania składu ładunku zanieczyszczeń. W tych rozwiązaniach jak i w rozwiązaniach przytoczonych w podanych niżej przykładach stosowano technologie: osadu czynnego, złóż biologicznych, złóż tarczowych oraz rozwiązania mieszane. W podanym poniżej zestawieniu są wybrane przykłady innych realizacji, które zaliczamy do kategorii rozwiązań konwencjonalnych. Realizacje te wykonywano w systemie „pod klucz”:

Oczyszczanie ścieków socjalno-bytowych jest końcowym etapem ich pełnego unieszkodliwiania przed zrzutem do wód cieków naturalnych lub melioracyjnych. Całokształt racjonalnej gospodarki ściekowej w obrębie zlewni stanowi kilka istotnych elementów. Obok sieci zbierającej nieczystości, innym istotnym są systemy ich tłoczenia na docelowy obiekt.
Do ważnych należą również układy pomiarowe oraz kontrolne. W ramach naszej działalności zajmujemy się projektowaniem oraz wykonawstwem różnych elementów infrastruktury pozwalającej na prowadzenie nowoczesnej gospodarki ściekowej. W grupie ponad osiemdziesięciu naszych realizacji do najważniejszych, ze względu na specyfikę konstrukcyjną bądź swoiste inne uwarunkowania zaliczamy wdrożone w pełnej skali:

W obszarze naszej działalności świadczymy również usługi wykonawcze wytwarzając dla inwestorów indywidualne urządzenia reaktorowe o każdej możliwej konfiguracji i przy zastosowaniu szerokiego spektrum materiałowego. Dysponujemy odpowiednią bazą wykonawczą, która pozwala na prefabrykację, reaktorów biologicznych, stacji przygotowania i dozowania reagentów, stacji separacyjnych oraz innych w zależności od specyficznych potrzeb naszych odbiorców. Dla wielu specyficznych przypadków jesteśmy wstanie wykonać odpowiednie badania technologiczne w naszym Zakładzie Badań i Wdrożeń Projprzemeko sp. z o.o. Wiele naszych rozwiązań, które z powodzeniem funkcjonują w praktyce jest objętych ochroną patentową np.: 349017A1, 350875A1, 352133A1, 353523A1 czy 380549A1. Poniżej w załączonej dokumentacji fotograficznej prezentujemy przykłady prefabrykowanych urządzeń na indywidualne zamówienia naszych odbiorców.

W ramach naszej działalności obejmującej głównie budowę biologicznych oczyszczalni w systemie „pod klucz”, świadczymy usługi w zakresie przygotowywania pełnej dokumentacji projektowej i wykonawczej. Dokumentacja ta często oparta jest na wytycznych technologicznych, które uzyskujemy we własnych laboratoriach Zakładu Badań i Wdrożeń Projprzemeko sp. z o.o. Mając do dyspozycji własne zaplecze badawcze w okresie przedprojektowym jesteśmy wstanie prowadzić badania procesowe i optymalizacyjne, redukując tym samym do minimum ryzyko związane z proponowaną technologią potencjalnemu Inwestorowi.

Modernizacja i remont istniejących stacji uzdatniania wody wiąże się najczęściej z koniecznością całkowitej wymiany filtrów odżelaziających i odmanganiających, armatury oraz wymianą stacji pomp. Zmiany te wymuszone są koniecznością uzyskania stężeń wielkości domieszkowych ustalonych przez Ministra Zdrowia dla wody pitnej. Poniżej przedstawiono przykład zrealizowanej stacji uzdatniania wody w miejscowości Karsy, gmina Drobin. Działanie to było wykonane na podstawie zlecenia przedsiębiorstwa REMONDIS Spółka Komunalna Drobin.

Parametry jakościowe wody wodociągowej przeznaczonej do różnych form jej wykorzystania są limitowane przede wszystkim od sprawnością poszczególnych operacji i procesów jednostkowych jej uzdatniania. Nowoczesne rozwiązania techniczne nie wymagają szczególnych warunków wstępnych co do składu i stężenia domieszek występujących w surowych wodach po ujęciu. Współcześnie istotnym zagadnieniem jest zastosowanie optymalnego układu urządzeń wykorzystywanych na poszczególnych stopniach uzdatniania. Przedstawioną poniżej modernizację stacji uzdatniania wody wykonano na podstawie zlecenia Urzędu Miasta i Gminy w Trzemesznie dla miejscowości Kruchowo.

Fizykochemiczne podstawy uzdatniania wód powierzchniowych posiadają odmienna naturę niż w przypadku uzdatniania wód podziemnych. Wody powierzchniowe nie zawierają typowych domieszek występujących w wodach podziemnych: manganu (II) i żelaza (II). Opracowaliśmy grupę technologii uzdatniania wód powierzchniowych opartych na zastosowaniu wielofunkcyjnego, zblokowanego układu akcelatorowego. Poniżej w dokumentacji fotograficznej przedstawiamy przykład wykonanej stacji w systemie „pod klucz” dla miejscowości Jawornica w gminie Lewin Kłodzki. Przedsięwzięcie było realizowane w ramach Programu Regionalnego „Fundusze Europejskie – dla rozwoju Dolnego Śląska”.